Nikt się nie spodziewał hiszpańskiej inkwizycji

Od paru lat dzielę się z chętnymi do czytania moich książkowych przemyśleń, siedzę sobie cicho w moim kąciku, z dala od wielkiego świata reklamowo-merkantylnego, nikomu nie wadzę. Uwielbiam interakcję z ludźmi o pokrewnych mi zainteresowaniach, cenię przyjaźnie, z których kilka się trochę odwirtualizowało. Chętnie czytam inne blogi, odwiedzam zaprzyjaźnione strony, komentuję. Jednak nie sądziłam, że moja skromna obecność w sieci stanie się aż taką inspiracją i wzorcem na miarę Sevres, aby czerpać z moich notek aż tak dosłownie i pełnymi garściami.

Otóż czujne, zaprzyjaźnione oko wypatrzyło notkę na blogu niejakiej Grażyny Marii, która pragnąc podzielić się z czytelnikami wrażeniami z lektury książki Monsa Kallentofta „Śmierć letnią porą”, postanowiła zrobić to… moimi słowami, posiłkując się w 95% treścią mojej notki z 2010.

Nie wiem, być może powinnam czuć się dumna, że inspiruję tak dalece, że „pożyczającej” nie chciało się nawet zmienić szyku zdań i interpunkcji, ale niestety czuję tylko zdumienie i niesmak.

Ponieważ zakładam, że notka wkrótce zniknie, zostawiam tutaj screenshot ku pamięci i ku przestrodze.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s