Gay Salisbury, Laney Salisbury – Okrutny szlak

okrutny_szlak_gay_salisbury_laney_salisbury_recenzja

Wiedzę o zdobywaniu Dzikiego Zachodu Ameryki mamy opanowaną dzięki rozlicznym westernom i literaturze. A co wiemy o terytoriach północnych, o Alasce, którą najczęściej kojarzymy z serialu „Przystanek Alaska”? A tak, o gorączce złota również słyszeliśmy, jak również o tym, jak to Rosjanie sprzedali Amerykanom Alaskę za marnych parę milionów i jak szybko tego pożałowali. 49 stan USA, największy terytorialnie, bogaty w pierwiastki z połowy tablicy Mendelejewa, z klimatem subpolarnym, gdzie temperatury mogą sięgać minus 50 stopni, a huragany i gęsto padający śnieg to norma. Okazuje się, że Alaska może pochwalić się bogatą historią, wspaniałymi ludźmi i psami, bez których człowiek w tamtym czasie zwyczajnie by nie przetrwał.

Alaska w pierwszej połowie XX wieku. Miasteczko Nome na wybrzeżu Morza Beringa, którego mieszkańcy przygotowują się na 7-miesięczną ostrą zimę, zanim ta skutecznie odetnie ich od reszty świata. Ostatni ładunek żywności zostaje wyładowany na ląd. Zaopatrzeni w żywność i opał, przewidujący i znający alaskańskie warunki, wiedzą jak żyć i przeżyć. Miejscowy lekarz również robi przegląd zapasów lekarstw, opatrunków i narzędzi w szpitalu. Jednocześnie zaczyna się niepokoić objawami choroby gardła, pojawiającymi się u swoich pacjentów. Po pierwszych zgonach już wie, że w odciętym od świata Nome zaczyna się epidemia błonicy, a nędzne, przeterminowane zapasy lekarstwa nie są jego sprzymierzeńcem. Ratunek jest w surowicy, której miasteczko nie ma, a dowiezienie przeszło miliona jednostek z najbliższej miejscowości oddalonej o przeszło 1000 km, graniczy z cudem. I o ten cud zawalczą ludzie z psimi zaprzęgami. Zaczyna się wyścig ze śmiercią, w którym człowiek i pies zmierzą się z ekstremalnymi warunkami pogodowymi.

Wspaniała epopeja  i dobra lekcja historii o Alasce i ludziach – tubylcach i tych, którzy zostali, gdy skończyła się gorączka złota. Lekcja poglądowa, jak zdobywano Alaskę i integrowano się ze skrajnie nieprzyjaznym środowiskiem. O tym, jak przetrwać we wrogim środowisku i na koniec je pokochać. Ale przede wszystkim, jest to hołd złożony psom i psim przewodnikom.

Polecam.

//

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s