Dziedzictwo – Ann Patchett

dziedzictwo ann patchett

Tłumaczenie: Anna Gralak

Po lekturze „Stanu zdumienia” Ann Patchett, wiadomość o mającym się wkrótce pojawić „Dziedzictwie” mnie ucieszyła. Bo lubię proste historie o prostych ludziach. Takie bowiem, wbrew pozorom, wciągają najbardziej.
Pięćdziesiąt lat z życia dwóch rodzin to akurat tyle czasu, by wiele mogło się wydarzyć. Oto dwa małżeństwa ulegną rozbiciu, szóstka dzieci przejdzie traumę rozstania rodziców i nieustannej próby asymilacji w nowych warunkach. To właśnie dzieci najczęściej opowiadają tę historię, rzadziej któreś z rodziców. Nikt też nie zachowa chronologii opowiadanych wydarzeń, za to dostajemy wciągającą, aczkolwiek poszatkowaną na sekwencje kronikę wydarzeń, opowiadanych po kilka razy, z różnych perspektyw.

W „Dziedzictwie” role zostały rozdane już na początku. Dzieci przejmują kontrolę nad życiem rodzinnym, w różny sposób opiekując się sobą i swoimi mało odpowiedzialnymi i słabymi rodzicami. Konsekwencje takiego modelu rodziny będą różne. Postaci bohaterów są tak skonstruowane, że nie ma mowy, by kogokolwiek obdarzyć sympatią, przynajmniej na początku. Jednak wraz z dorastaniem bohaterów zmieniała się moja percepcja tej patchworkowej rodziny, niechęć czy awersja zastąpiło niejakie wzruszenie i zrozumienie.

Jak mówiłam, proste historie wciągają najbardziej.

Trzeba.

//

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s