Ostatni pustelnik – Michael Finkel

ostatni pustelnik michael finkelTłumaczenie: Katarzyna Bażyńska-Chojnacka

Podtytuł tej książki brzmi „27 lat samotności z wyboru”. I to się dzieje rzeczywiście. Christopher Knight wyjeżdża z ostatniego swojego miejsca zamieszkania mając 20 lat i znika na niemal trzy dekady, nie niepokojony przez nikogo i nieposzukiwany przez rodzinę, przepada dla świata, jak gdyby nigdy nie istniał.

Knight znika w niedostępnych lasach Maine, ale blisko jezior i rozrzuconych wokół domów letniskowych, zapewniających mu przez te wszystkie lata to. co niezbędne do życia. Staje się złodziejem, kradnie, by żyć, ale robi to na tyle sprytnie i inteligentnie, że przez niemal 30 lat uchodzi z zastawianych na niego pułapek, a legenda o nim, o Pustelniku, przekazywana jest już pokoleniom, w jednych budząc strach i złość, w innych litość a nawet chęć pomocy. Przez 27 lat nikt nigdy go nie widział i nikt nie miał pojęcia, gdzie ma swoją kryjówkę, aż do roku 2013, kiedy zostaje schwytany. I tak zaczyna się druga epopeja Knighta, tym razem jako przymusowo resocjalizowanego i przywracanego społeczeństwu człowieka.

Jedynym człowiekiem, z którym Knight pozwala sobie na rozmowę i zwierzenia, jest Michael Finkel. Ledwie kilka godzin rozmów i parę listów owocują „Ostatnim Pustelnikiem”. Autor bardzo rzetelnie podszedł do tej historii. Nie ograniczył się do zrelacjonowania życia Knighta, ale przestudiował temat pustelników rozrzuconych po świecie. Im bardziej Finkel stara się pojąć i przekazać sens izolacji Knighta, tym bardziej bohater wymyka się znanym i akceptowanym przez społeczeństwo diagnozom. Knight po prostu nie daje się wpasować w żaden schemat i nikomu nie udaje się go sklasyfikować.

Knight dał sobie prawo do samotności i milczenia i konsekwentnie z niego korzysta. Nie trzeba zgłębiać genezy postępowania Pustelnika, skoro on sam tego nie chce, wystarczy przyjąć fakt ten do wiadomość. I tak jak Pustenik, wzbudził we mnie sympatię, tak autor tej książki już niekoniecznie. Uważam, że zbyt nachalnie, a chwilami agresywnie przekraczał sferę prywatności swojego bohatera wciąż do niego powracając, mimo wyraźnemu zakazowi tego ostatniego. Knight sugeruje Finkelowi, że ten stawia nie takie pytanie jak powinien, te prawidłowe winno brzmieć: „nie dlaczego ktoś opuszcza społeczeństwo, tylko dlaczego ktokolwiek chce w nim zostać”.

Warto.

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s